Przygotowanie zaczyna się od ustalenia sytuacji a nie od wypełniania pól

Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej jest dokumentem procesowym, dlatego nie powinien powstawać przez szybkie przepisywanie przypadkowych kwot z ostatnich wiadomości od windykatorów, lecz przez spokojne zebranie danych, porównanie ich z umowami, wypowiedzeniami, nakazami zapłaty, korespondencją komorniczą i historią rachunków, a następnie ułożenie tych informacji w spójną całość, z której będzie wynikało, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Opóźnienie przekraczające trzy miesiące tworzy ustawowe domniemanie utraty takiej zdolności, jednak nie oznacza to ani obowiązku czekania dokładnie trzech miesięcy w każdej sprawie, ani automatycznego ogłoszenia upadłości po upływie tego okresu, ponieważ sąd analizuje konkretną sytuację, a nie wyłącznie datę pierwszej zaległości.

Pierwszym zadaniem jest więc odpowiedź na kilka podstawowych pytań: od kiedy raty, rachunki albo inne wymagalne należności przestały być płacone w terminie, czy brak spłaty ma charakter przejściowy, czy dochód pozwala obecnie pokrywać zwykłe koszty utrzymania i jednocześnie regulować zadłużenie, a także czy w najbliższym czasie istnieje realna możliwość powrotu do regularnych płatności. Dopiero kiedy te informacje zostaną ustalone, można zdecydować, jakie dokumenty są potrzebne i jak opisać niewypłacalność bez ogólników, sprzeczności oraz stwierdzeń, których nie da się powiązać z żadnym zdarzeniem lub dowodem.

Pełna lista wierzycieli wymaga więcej niż raport BIK

Jednym z najczęstszych błędów przygotowawczych jest przyjęcie, że raport BIK stanowi kompletną listę zobowiązań, podczas gdy może on być bardzo użytecznym punktem wyjścia, ale nie zastępuje analizy wszystkich dokumentów, ponieważ nie musi obejmować długów prywatnych, zaległości czynszowych, części zobowiązań publicznoprawnych, roszczeń stwierdzonych wyrokiem, niektórych należności sprzedanych podmiotom windykacyjnym ani zobowiązań wynikających z poręczenia. Każde zobowiązanie powinno zostać opisane oddzielnie, z podaniem aktualnego wierzyciela, jego adresu, wysokości wierzytelności oraz terminu zapłaty, a gdy wierzytelność została sprzedana, warto wskazać również wierzyciela pierwotnego i dokument potwierdzający cesję.

Praktyczna praca nad wykazem polega na zestawieniu w jednym miejscu umów, harmonogramów, wezwań do zapłaty, wypowiedzeń, nakazów zapłaty, wyroków, pism komorniczych oraz korespondencji z firmami windykacyjnymi, po czym należy sprawdzić, czy dane dotyczą tej samej sprawy i czy jedna wierzytelność nie została omyłkowo wpisana kilka razy pod nazwami kolejnych podmiotów. Jeżeli dokładne saldo nie jest znane, nie powinno się go zgadywać; bezpieczniej oznaczyć kwotę jako wymagającą ustalenia, podać wartość wynikającą z ostatniego wiarygodnego dokumentu oraz wskazać datę, na którą była aktualna.

Majątek trzeba wykazać również wtedy gdy jego wartość jest niewielka

Wniosek powinien zawierać aktualny i zupełny wykaz majątku z szacunkową wyceną poszczególnych składników oraz wskazaniem miejsc, w których się znajdują, co oznacza, że analizie podlegają nie tylko nieruchomości i samochody, lecz także środki na rachunkach, oszczędności, udziały, wierzytelności wobec innych osób, przedmioty o większej wartości, prawa majątkowe oraz składniki objęte współwłasnością. Brak mieszkania, domu lub pojazdu nie zwalnia z przedstawienia pozostałych informacji, a majątek o niewielkiej wartości również powinien zostać opisany, jeżeli ma znaczenie dla pełnego obrazu sytuacji.

Wycena nie musi w każdym przypadku oznaczać zamawiania kosztownego operatu, lecz powinna być rozsądna i możliwa do wyjaśnienia, dlatego przy samochodzie można odwołać się do rocznika, przebiegu i stanu technicznego, przy sprzęcie do wieku i realnej wartości używanej rzeczy, a przy nieruchomości do danych rynkowych, stanu prawnego, obciążeń i udziału należącego do dłużnika. Należy też wskazać zabezpieczenia ustanowione na majątku, w tym hipoteki, zastawy i zastawy rejestrowe, wraz z datami ich ustanowienia, ponieważ sama informacja o własności nie pokazuje jeszcze, jakie prawa przysługują wierzycielom.

Dochody i koszty należy przedstawić za pełne sześć miesięcy

Ustawowy zakres wniosku obejmuje informacje o przychodach oraz kosztach utrzymania dłużnika i osób pozostających na jego utrzymaniu z ostatnich sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku, dlatego warto przygotować zestawienie miesiąc po miesiącu, zamiast wpisywać jedną orientacyjną kwotę, która nie wyjaśnia wahań wynagrodzenia, okresu bezrobocia, zwolnienia lekarskiego, świadczeń, alimentów albo dodatkowych wpływów. W części kosztowej powinny znaleźć się rzeczywiste i uzasadnione wydatki, między innymi mieszkanie, energia, żywność, transport, leki, leczenie, edukacja dzieci, alimenty oraz inne stałe obciążenia, przy czym kwoty dobrze jest porównać z wyciągami, rachunkami i umowami.

Nie chodzi o stworzenie idealnego domowego budżetu, lecz o pokazanie, dlaczego przy obecnych dochodach i koniecznych wydatkach nie ma realnej możliwości obsługi wymagalnych długów. Jeżeli koszty są nieregularne, można obliczyć miesięczną średnią i krótko wyjaśnić źródło wahań, natomiast wydatki nadzwyczajne, takie jak operacja, rehabilitacja, naprawa niezbędnego samochodu albo przeprowadzka, warto opisać oddzielnie, ponieważ mogą mieć istotne znaczenie dla chronologii zadłużenia.

Uzasadnienie powinno odtwarzać kolejność zdarzeń

Najbardziej przekonujące uzasadnienie nie jest zbiorem dramatycznych określeń, lecz chronologicznym opisem faktów, w którym czytelnik rozumie, jakie zobowiązania powstały, jakie dochody były wówczas osiągane, co następnie się wydarzyło i dlaczego spłata przestała być możliwa. Jeżeli przyczyną był spadek wynagrodzenia, utrata pracy, choroba, rozpad związku, śmierć osoby współfinansującej gospodarstwo domowe albo niepowodzenie wcześniejszej działalności, trzeba podać przybliżone daty, opisać wpływ zdarzenia na budżet oraz wskazać dokumenty, które mogą tę sekwencję uprawdopodobnić.

Uzasadnienie powinno też obejmować działania podejmowane przed złożeniem wniosku, takie jak próby ugód, restrukturyzacja kredytu, sprzedaż zbędnego majątku, poszukiwanie dodatkowej pracy lub ograniczenie kosztów, jednak należy opisywać wyłącznie działania rzeczywiście podjęte, ponieważ dopisywanie pozornych prób rozwiązania problemu może prowadzić do sprzeczności z dokumentami. Trzeba również ujawnić nowe zobowiązania zaciągane w celu spłaty starszych długów i wyjaśnić, dlaczego takie decyzje były podejmowane, bez ukrywania okoliczności, które mogą być dla dłużnika niewygodne.

Czynności dotyczące majątku trzeba przeanalizować przed wysłaniem wniosku

Formularz wymaga informacji o czynnościach z ostatnich dwunastu miesięcy dotyczących nieruchomości, akcji i udziałów w spółkach, a także o czynnościach dotyczących ruchomości, wierzytelności i innych praw o wartości przekraczającej 10 000 zł, przy czym kilka czynności odnoszących się do tego samego prawa lub wierzytelności ocenia się łącznie. Z tego względu przed złożeniem wniosku trzeba przejrzeć umowy sprzedaży i darowizny, podziały majątku, wypłaty większych oszczędności oraz inne rozporządzenia, które mogły zmienić stan majątkowy.

Nie każda sprzedaż albo darowizna automatycznie uniemożliwia ogłoszenie upadłości, lecz pominięcie takiego zdarzenia może poważnie podważyć wiarygodność wniosku, szczególnie gdy informacja jest widoczna w księdze wieczystej, historii rachunku lub dokumentach rejestrowych. Jeżeli czynność została dokonana wcześniej niż dwanaście miesięcy przed złożeniem wniosku, nadal może być istotna dla opisu sytuacji, dlatego przy przygotowaniu dokumentacji warto przeanalizować szerszy okres, zwłaszcza gdy majątek został przekazany osobie bliskiej albo sprzedany za cenę odbiegającą od wartości rynkowej.

Kontrola końcowa powinna objąć treść dokumenty i sposób złożenia

Przed wysłaniem wniosku należy sprawdzić zgodność nazw wierzycieli, adresów, kwot, dat i sygnatur, porównać wykaz majątku z opisem w uzasadnieniu, upewnić się, że wskazano wierzytelności sporne i zabezpieczenia, a także zweryfikować, czy załączniki są czytelne oraz właściwie nazwane. Wniosek składany elektronicznie powinien zostać podpisany lub uwierzytelniony w sposób dostępny w systemie, natomiast przy papierowej ścieżce przewidzianej dla konsumenta trzeba użyć właściwego formularza i podpisać dokument w wymaganych miejscach.

ResetFin pomaga przejść przez ten proces w uporządkowany sposób: rozpoczyna od rozmowy i analizy sytuacji, następnie pomaga ustalić zobowiązania i brakujące dane, przygotowuje projekt wniosku wraz z uzasadnieniem i zestawieniem załączników, a na końcu przekazuje klientowi dokumenty do weryfikacji, podpisania i złożenia. Jeżeli chcesz przygotować kompletny pakiet dokumentów, skontaktuj się z ResetFin pod numerem 452 727 178 lub napisz na kontakt@resetfin.pl. O ogłoszeniu upadłości zawsze decyduje sąd, a ocena wymaga uwzględnienia indywidualnych okoliczności sprawy.